Osteoporoza przez długi czas może rozwijać się niemal niezauważalnie. Nie powoduje charakterystycznego bólu ani wyraźnych objawów, dlatego wiele osób dowiaduje się o niej dopiero po złamaniu. Z wiekiem naturalne procesy przebudowy kości zaczynają jednak działać mniej korzystnie, a kości mogą stopniowo tracić swoją gęstość i wytrzymałość.
Dobra wiadomość jest taka, że wiek nie oznacza automatycznie słabych kości. Codzienne nawyki, odpowiednia dieta, aktywność fizyczna i kontrolowanie czynników ryzyka mogą pomóc zachować ich sprawność przez długie lata.
Czym właściwie jest osteoporoza?
Osteoporoza to choroba, w której kości stają się bardziej kruche i podatne na złamania. Problem nie polega wyłącznie na tym, że kość jest „lżejsza”. Zmienia się również jej wewnętrzna struktura.
Zdrowa kość nie jest jednolitą, twardą bryłą. W jej wnętrzu znajduje się skomplikowana sieć przypominająca delikatną konstrukcję podporową. W osteoporozie ta struktura może stawać się coraz bardziej przerzedzona.
W efekcie nawet pozornie niewielki upadek może doprowadzić do złamania.
Dlaczego kości słabną wraz z wiekiem?
Kość jest żywą tkanką, która przez całe życie podlega przebudowie. Organizm nieustannie usuwa fragmenty starej tkanki kostnej i zastępuje je nową.
W młodości proces tworzenia kości zazwyczaj przewyższa ich utratę. Z wiekiem proporcje zaczynają się zmieniać.
Na kondycję kości wpływają między innymi:
- naturalne starzenie się organizmu,
- zmiany hormonalne,
- niedostateczna aktywność fizyczna,
- niewystarczająca podaż wapnia i witaminy D,
- palenie papierosów,
- nadmierne spożywanie alkoholu,
- niska masa ciała,
- niektóre choroby,
- stosowanie określonych leków.
Szczególnie istotne są zmiany hormonalne występujące u kobiet po menopauzie. Spadek poziomu estrogenów może przyspieszyć utratę masy kostnej.
Osteoporoza często nie daje żadnego ostrzeżenia
Jedną z najbardziej podstępnych cech osteoporozy jest to, że sama utrata gęstości kości może nie powodować żadnych dolegliwości.
Człowiek może czuć się zupełnie normalnie, spacerować, pracować i wykonywać codzienne obowiązki, podczas gdy wytrzymałość jego kości stopniowo się zmniejsza.
Pierwszym sygnałem może być złamanie po niewielkim urazie.
Niepokój powinny wzbudzić między innymi złamania kręgosłupa, biodra, nadgarstka lub innych kości powstałe w sytuacji, która u zdrowej osoby prawdopodobnie nie doprowadziłaby do poważnego urazu.
