Wbrew niektórym krążącym opiniom długotrwała abstynencja nie powoduje automatycznie problemów medycznych.
Kobieta może przez wiele lat nie uprawiać seksu i nie zachorować z tego powodu.
Funkcjonowanie hormonalne nadal jest naturalnie regulowane przez organizm.
Sama długa przerwa w relacjach seksualnych nie powoduje również utraty płodności.
Nie ma też dowodów naukowych wskazujących, że abstynencja sama w sobie prowadzi do przyspieszonego starzenia się lub ogólnego pogorszenia stanu zdrowia.
Jeżeli jednak dana osoba cierpi emocjonalnie z powodu tej sytuacji, konsekwencje psychologiczne mogą pośrednio wpływać na jej ogólne samopoczucie.
Dlatego większe znaczenie może mieć osobiste przeżywanie tej sytuacji niż sam brak bliskości.
Dlaczego niektóre kobiety doskonale radzą sobie bez życia seksualnego?
Libido naturalnie zmienia się w ciągu życia.
Jest całkowicie normalne, że poziom pożądania zmienia się w zależności od okresu życia.
Niektóre kobiety przechodzą przez kilka lat, podczas których seksualność przestaje zajmować centralne miejsce.
Powodów może być wiele:
- wymagająca kariera zawodowa;
- macierzyństwo;
- trudne rozstanie;
- żałoba;
- leczenie medyczne;
- przewlekły stres;
- świadomy osobisty wybór;
- przekonania religijne lub filozoficzne.
W takich sytuacjach wiele kobiet odnajduje równowagę dzięki innym formom spełnienia.
Relacje rodzinne, bliskie przyjaźnie, podróże, hobby, sport czy realizowanie własnych projektów mogą zapewniać poczucie spełnienia, które w pełni rekompensuje brak aktywności seksualnej.
Dla tych kobiet taki okres może być przeżywany spokojnie i nie musi oznaczać żadnego cierpienia.
Kiedy brak bliskości staje się trudniejszy do zniesienia?
Z drugiej strony niektóre kobiety przywiązują dużą wagę do emocjonalnego i fizycznego wymiaru związku.
Kiedy bliskość jest pożądana, ale jej brakuje, mogą pojawić się różne reakcje emocjonalne.
Niektóre osoby mówią o:
- poczuciu samotności;
- obniżonej pewności siebie;
- frustracji emocjonalnej;
- poczuciu izolacji;
- zmniejszeniu bliskości i więzi w związku.
Odczucia te nie są jednak uniwersalne.
Dwie kobiety znajdujące się dokładnie w takiej samej sytuacji mogą interpretować ją zupełnie inaczej.
Historia osobista, wcześniejsze doświadczenia, osobowość, jakość relacji społecznych oraz zdrowie psychiczne mają duży wpływ na sposób postrzegania tej sytuacji.
Czy hormony rzeczywiście wyjaśniają brak bliskości?
Hormony rzeczywiście odgrywają ważną rolę w poziomie pożądania.
U kobiet na libido wpływa wiele czynników, między innymi:
- zmiany hormonalne związane z cyklem menstruacyjnym;
- ciąża;
- karmienie piersią;
- menopauza;
- niektóre leki i terapie;
- przewlekły stres;
- zmęczenie;
- zaburzenia lękowe.
Dlatego naturalne wahania poziomu pożądania są czymś normalnym.
Tymczasowy spadek libido nie musi oznaczać problemu medycznego.
W wielu przypadkach jest po prostu odzwierciedleniem innego etapu życia.
Czy inne formy kontaktu są równie ważne?
Nauka pokazuje, że kontakt z drugim człowiekiem nie ogranicza się do stosunków seksualnych.
Gesty czułości również wpływają na samopoczucie.
Przykładami są:
- przytulanie;
- trzymanie bliskiej osoby za rękę;
- obejmowanie;
- serdeczny uścisk;
- pozytywne kontakty społeczne.
Takie gesty również sprzyjają uwalnianiu oksytocyny i mogą przyczyniać się do obniżenia poziomu stresu.
Wzmacniają poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego i czasami poprawiają nastrój.
Innymi słowy, potrzeba ludzkiej bliskości może być zaspokajana na wiele różnych sposobów.
Jak zachować równowagę bez aktywności seksualnej?
Specjaliści przypominają, że istnieje wiele sposobów dbania o swoje fizyczne i emocjonalne samopoczucie.
Do najbardziej korzystnych nawyków należą:
- regularna aktywność fizyczna;
- zbilansowana dieta;
- utrzymywanie wartościowych relacji społecznych;
- odpowiednia ilość snu;
- radzenie sobie ze stresem poprzez medytację lub relaksację;
- rozwijanie własnych pasji;
- dbanie o poczucie własnej wartości.
Nawyki te sprzyjają również lepszej równowadze hormonalnej i psychicznej.
W niektórych przypadkach mogą przynosić korzyści podobne do tych, które często przypisuje się satysfakcjonującemu życiu uczuciowemu.
Czy popularne przekonania na temat abstynencji są prawdziwe?
W internecie wciąż krąży wiele twierdzeń dotyczących rzekomych skutków braku aktywności seksualnej.
Do najczęstszych należą:
- „Kobieta zachoruje, jeśli zbyt długo nie będzie uprawiać seksu”.
- „Organizm przestaje normalnie funkcjonować”.
- „Hormony automatycznie ulegają rozregulowaniu”.
- „Proces starzenia przyspiesza”.
Jak dotąd żadne z tych twierdzeń nie jest poparte solidnymi dowodami naukowymi.
Eksperci przypominają, że każdy organizm funkcjonuje indywidualnie, a dobre samopoczucie zależy od znacznie większej liczby czynników niż sama aktywność seksualna.
Kiedy warto skonsultować się ze specjalistą?
Sam brak stosunków seksualnych nie jest powodem medycznym do konsultacji.
Warto jednak zasięgnąć porady, jeśli sytuacji tej towarzyszą poważne trudności.
Konsultacja może być wskazana, gdy pojawiają się:
- nagły i niewyjaśniony spadek libido;
- utrzymujące się cierpienie psychiczne;
- ból podczas stosunków;
- podejrzenie zaburzeń hormonalnych;
- silne napięcie lub cierpienie w związku.
Lekarz, ginekolog lub specjalista zajmujący się zdrowiem seksualnym może pomóc ustalić ewentualną przyczynę medyczną lub zaproponować odpowiednią formę wsparcia.
Co warto zapamiętać?
Nauka jest jasna: kobieta może przeżyć kilka miesięcy, kilka lat, a nawet całe życie bez stosunków seksualnych, bez automatycznego negatywnego wpływu na zdrowie fizyczne. Aktywność seksualna nie jest biologiczną koniecznością, ale może przyczyniać się do dobrego samopoczucia emocjonalnego, jeśli jest pożądana i przeżywana w pozytywny sposób.
Skutki braku bliskości mogą więc znacznie różnić się w zależności od osoby. Niektóre kobiety doskonale funkcjonują w takim okresie, podczas gdy inne odczuwają większą potrzebę bliskości emocjonalnej lub fizycznej.
Najważniejsze nie jest przestrzeganie rzekomej „normy”, lecz znalezienie własnej równowagi zgodnej z własnymi potrzebami, wartościami i stylem życia.
Prawdziwym wyznacznikiem dobrego samopoczucia nie jest częstotliwość stosunków seksualnych, lecz ogólna jakość życia, spełnienie emocjonalne oraz zdolność do budowania satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi.
