Od zarania dziejów krążyły opowieści i legendy o inteligencji kobiet i ich sprycie, aż utarło się powiedzenie: „ich podstęp jest wielki”. Choć niektórzy uważają, że kobiety są mniej przebiegłe niż mężczyźni, życie nieustannie dowodzi, że spryt i inteligencja nie są przypisane do jednej płci. W tej historii zobaczymy, jak bystra kobieta potrafi odwrócić losy wydarzeń i dać aroganckiemu mężczyźnie lekcję, której nigdy nie zapomni.
W małym miasteczku, otoczonym zielonymi łąkami i złotymi polami, żył mężczyzna imieniem Salim. Był inteligentny, lecz zarozumiały i uważał, że dzięki swojej mądrości potrafi przechytrzyć każdego. Był też przekonany, że kobiety nie posiadają inteligencji, która pozwoliłaby im go przewyższyć.
Pewnego dnia Salim siedział z przyjaciółmi w kawiarni i zaczął mówić o rzekomej słabości kobiet w myśleniu w porównaniu z mężczyznami. Głośno oświadczył:
„Jeśli jakaś kobieta zdoła mnie oszukać, przyznam, że kobiety są mądrzejsze od mężczyzn”.
W tej samej kawiarni siedziała kobieta imieniem Fatima, znana ze swojej przenikliwej inteligencji i błyskotliwości. Usłyszała słowa Salima, uśmiechnęła się z przekąsem i postanowiła dać mu lekcję, której nie zapomni.
Następnego dnia Fatima udała się na targ, gdzie Salim prowadził swój sklep z tkaninami. Weszła do środka z łagodnym uśmiechem i powiedziała:
„Pokój z tobą, Abu Chalidzie. Słyszałam o wysokiej jakości twoich towarów i chciałabym kupić kilka rzadkich tkanin, ale w tej chwili nie mam pieniędzy. Czy mogę kupić je na kredyt?”
Salim spojrzał na nią, chwilę się zastanowił, po czym odparł:
„Oczywiście, ale pod warunkiem, że zostawisz coś cennego jako zabezpieczenie do czasu spłaty długu”.
Fatima uśmiechnęła się, wyjęła z kieszeni złoty naszyjnik i położyła go na stole, mówiąc:
„To mój naszyjnik. Zatrzymasz go, dopóki nie zapłacę za tkaniny”.
Salim zgodził się i wydał jej towar.
Kilka dni później Fatima wróciła do sklepu i zapytała:
„Czy możesz oddać mi naszyjnik?”
Salim uśmiechnął się i odpowiedział:
„Oczywiście, ale najpierw zapłać za tkaniny”.
Fatima roześmiała się i powiedziała:
„Przecież już zapłaciłam”.