Na wzgórzach północnej Tajlandii, tuż przy granicy z Mjanmą, żyje plemię ludu Karenni zwane Kayan Lahwi. Kayanowie stali się znani ze względu na niezwykły wygląd swoich kobiet, które noszą pierścienie lub spirale na szyjach, sprawiające wrażenie, jakby szyja była wydłużona, a głowa unosiła się ponad złotym piedestałem. W ten sposób oddają hołd wielowiekowej tradycji. Istnieją jednak spekulacje co do tego, co skłoniło kobiety do noszenia pierścieni oraz jaki jest sens podtrzymywania tej praktyki dziś. Zapytane o to, nawet same kobiety Kayan nie potrafią udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
Niektórzy twierdzą, że pierścienie miały chronić przed atakami tygrysów, które często celowały w szyję; inni spekulują, że miały zniechęcać rywalizujące plemiona do porywania kobiet poprzez zmniejszenie ich atrakcyjności. Najbardziej prawdopodobna wydaje się jednak teza odwrotna chodziło o podkreślenie niezwykłego piękna i dumy kobiet, nadając ludowi Kayan niemal boską grację. Niezależnie od przyczyny, każdego roku wielu turystów odwiedza ich wioski w północnej Tajlandii, aby zobaczyć tzw. „kobiety-żyrafy” i podziwiać tę fascynującą estetykę. W rezultacie tradycja ta stanowi ważne źródło dochodu dla lokalnych władz oraz okazję dla kobiet do sprzedaży rękodzieła odwiedzającym. Jednak wielu mężczyzn i kobiet Kayan nie ma prawa opuszczać tych sztucznych wiosek ani okolicy bez tajskiego dowodu tożsamości, a jako birmańscy uchodźcy nie mogą się o niego ubiegać, by budować przyszłość gdzie indziej. Bez prawnego obywatelstwa mają oni ograniczony dostęp do wody, elektryczności, infrastruktury, opieki zdrowotnej i edukacji. Lokalne szkoły nie oferują nauki powyżej szóstej klasy, a bez dowodu tożsamości lud Kayan nie ma prawa do ubezpieczenia zdrowotnego, co sprawia, że wizyty w szpitalu są nieosiągalne finansowo przy niskich zarobkach ze sprzedaży wyrobów rękodzielniczych turystom.
